De Amerikaanse geschiedenis staat bol van racistische gebeurtenissen die ons tegenwoordig versteld doen staan, waardoor het al vaak onderwerp is geweest van films, boeken en soortgelijke media. In 2009 bracht Kathryn Stocket haar bestseller The Help uit, en het duurde niet lang voordat haar oude vriend Tate Taylor aanbood om het bijzondere verhaal naar het witte doek te brengen. Het resultaat is een sterk stuk drama waarin vooral het uitmuntende acteerwerk weet op te vallen.

Van Viola Davis weten we inmiddels wel dat ze een goede actrice is, en de kans is dan ook bijzonder groot dat ze in navolging van haar rol in Doubt weer een Oscarnominatie zal mogen ontvangen. De imponerende vrouw schittert als de zwarte huismeid Aibileen, maar het moet gezegd worden dat Octavia Spencer als de andere zwarte hulp misschien wel net zo sterk haar rol heeft neergezet.


Het verhaalt speelt zich af in de jaren '60 van de vorige eeuw en volgt de personages van beide actrices in dienst van blanke gezinnen. Zoals de geschiedenis ons leert werden de huishoudsters destijds niet al te best behandeld, waardoor de jonge en ambitieuze Skeeter Phelan besluit hun verhaal te noteren in een boek dat de situatie aan het licht moet brengen. Emma Stone weet met deze hoofdrol eveneens te overtuigen, waardoor ze na films als Easy A en Zombieland definitief laat zien over veel talent te beschikken.

Normaal gesproken mag een regisseur al blij zijn als hij drie van deze talenten in zijn productie kan gebruiken, maar Taylor heeft het voor elkaar gekregen om ook de rest van de cast topwerk af te laten leveren. Met name look-a-likes Bryce Dallas Howard en Jessica Chastain zetten memorabele personages neer als twee typisch Amerikaanse huisvrouwen met totaal tegenovergestelde persoonlijkheden.

Deze sterke staaltjes acteerwerk weten het verhaal naar een hoger niveau te tillen, waardoor het niet blijft hangen in de sfeer van een standaard tv-drama. Taylor zorgde naast de regie ook voor de bewerking van het boek naar een script, en hij lijkt af en toe wat moeite te hebben met de keuze tussen komedie en drama. De film lijkt overwegend in de laatste categorie te vallen met enkele humoristische momenten, maar er zitten enkele scènes in die wat uit de toon vallen tussen de zware onderwerpen.


Een ander puntje van kritiek is dat de film op slechts weinig momenten écht ver durft te gaan in de racistische situaties. We maken mee hoe Bryce Dallas Howard iedereen ophitst om aparte toiletten voor zwarten te laten bouwen en zien hoe Viola Davis hardhandig wordt aangepakt door de politie, maar met een dergelijk beladen onderwerp zou je toch wat meer mogen verwachten.

Toch is het knap wat Taylor hier heeft weten neer te zetten, zeker als je weet dat hij hiervoor enkel de flauwe komedie Pretty Ugly People achter zijn naam mocht zetten. The Help is een aangrijpend stuk drama geworden waarin de rassenkwestie op eerlijke wijze wordt belicht, maar het is vooral de verdienste van het rijtje topacteurs dat de film zal worden onthouden.