De inmiddels 65-jarige Steven Spielberg staat al decennialang aan de top van de filmwereld, waarbij hij door de jaren heen zijn eigen stijl heeft gevonden en verfijnd. De liefhebbers zullen zijn werk direct herkennen na slechts enkele beelden uit een productie van zijn hand, en het is met name de aangezette sentimentaliteit waar de oude meester bekend om staat. Kan Spielberg echter ook te ver doorslaan in zijn drang om familiefilms voor iedereen geschikt te maken?

Voor zijn nieuwste project gebruikte hij Michael Morpurgo's jeugdroman War Horse uit 1982 als basis, wat enkele jaren terug ook succesvol naar het toneel werd gebracht. In dit verhaal zijn we getuige van diverse gebeurtenissen in en rondom de Eerste Wereldoorlog, waarbij het paard Joey telkens op de eens of andere manier betrokken is. Het geheel bestaat uit diverse afgebakende verhaallijnen en is dus episodisch van aard, waardoor het lastig is om een band op te bouwen met de personages.


Van de menselijke karakters komt de jonge Albert (Jeremy Irvine) nog het dichtst in de buurt van een hoofdpersoon, maar aangezien we hier te maken hebben met een wel heel erg saaie jongeman hoop je na de opening nog op interessantere personages in de volgende delen. Uiteindelijk zou je verwachten dat we nog het meest gaan voelen voor het paard zelf, maar vreemd genoeg legt Spielberg meer de nadruk op de karakters in de losse stukken dan op de volbloed zelf.

Bovendien zal menig bioscoopbezoeker zich gemanipuleerd voelen door de sentimentele scènes, waarbij je al van verre aan ziet komen wat er staat te gebeuren. Voor de één is dit geen probleem en zal dit regelmatig voor tranen zorgen, maar voor de ander kan het te aangedikt overkomen en gaan irriteren. Gelukkig worden die momenten wel steevast bijgestaan door prachtige beelden van Spielbergs vaste cinematograaf Janusz Kaminski.


De productie zit dan ook als vanouds vol met de meest schitterende shots, van veldslagen tot dramatische dialogen. Het beeld waarbij een molenwiek subtiel wordt gebruikt om iets te verbergen zal menig filmstudent gaan bestuderen, evenals diverse andere momenten. Ook voor het acteerwerk heeft Spielberg een mooi blik aan bekende gezichten open weten te trekken, waardoor het weer extra zonde is dat ze slechts zo weinig te zien zijn. Onder andere Peter Mullan, Benedict Cumberbatch, David Thewlis en Eddie Marsan zijn weer ouderwets goed in hun rollen, maar voor je het weet zijn ze alweer verdwenen voor de volgende sequentie.

De vermaarde componist John Williams heeft ook deze keer voor de muziek gezorgd, en zoals we van hem mogen verwachten weet hij precies de juiste noten te raken. Uiteindelijk is War Horse een film met veel problemen, die wellicht door de vingers worden gezien door de naam die op het affiche prijkt. Liefhebbers van familiefilms die het geen probleem vinden om bewust gemanipuleerd te worden zullen de productie zeker de moeite waard vinden, maar een groot deel van het publiek heeft waarschijnlijk meer moeite met de trucjes die de legendarische regisseur wellicht iets te vaak toepast.